 Nieuws uit Uruzgan |
Steun voor missie Uruzgan neemt licht af(Novum) - Dertig procent van de Nederlandse bevolking is voorstander van de militaire missie in Uruzgan en 32 procent is tegen. Dat blijkt vrijdag uit de maandelijkse monitor 'Steun en draagvlak: publieke opinie missie Uruzgan' van het ministerie van Defensie. In december was 29 procent voor en dertig procent tegen.
In juli 2007 kreeg de missie steun van vijftig procent van de bevolking. De trendlijnen laten over de hele linie volgens het ministerie een lichte daling zien van het aantal voorstanders en een lichte stijging van het aantal tegenstanders.
Het deel van de bevolking dat aangeeft dezelfde maand iets gezien, gehoord of gelezen te hebben over de missie in Uruzgan is in januari fors gestegen ten opzichte van december, van 39 naar 61 procent. Veertig procent voelt zich betrokken bij de ongeveer vijftienhonderd Nederlandse militairen in de Afghaanse provincie en denkt dat ze bijdragen aan de wederopbouw van Afghanistan.
30januari 2009
Kabul, 20 dec. Admiraal Mike Mullen, de hoogste militair in de Verenigde Staten, heeft bevestigd dat 20.000 tot 30.000 extra militairen naar Afghanistan worden gestuurd. De meeste militairen worden naar het zuiden van het land gezonden om de Nederlandse, Britse en Canadese troepen te steunen.
Dat zei Mullen op een persconferentie in de Afghaanse hoofdstad Kabul, aldus de BBC. De troepenversterking heeft uiterlijk plaats in de zomer van 2009.
Nederland was al eerder geďnformeerd over de komst van extra Amerikaanse militairen naar Afghanistan.
In Afghanistan zitten nu 31.000 Amerikaanse soldaten. Een aantal valt onder een NAVO-troepenmacht van 51.000 militairen. Een ander deel van de Amerikanen opereert onafhankelijk.
Dit jaar is het bloedigste tot nog toe voor de internationale troepenmacht in Afghanistan. David McKiernan, de belangrijkste VS-commandant in Afghanistan, vroeg onlangs om 20.000 extra Amerikaanse militairen om het verzet van de Taliban en andere opstandige groepen te breken
![\"Help](\"http://www.freerice.com/banners/468_60_FullBanner.jpg\") " target="_blank" onclick="telHit(1486);" style="color:#black">
Reservisten leveren wapens voor Uruzgan
Gepubliceerd: 20 augustus 2008 08:42 | Gewijzigd: 20 augustus 2008 10:27
Door een onzer redacteuren
Rotterdam, 20 aug. De missie in Uruzgan trekt een zware wissel op het overgebleven militair materieel in Nederland. Er zijn vooral problemen met de bewapening, de nachtzichtapparatuur en de verbindingsmiddelen van de vijf reservistenbataljons van het Korps Nationale Reserve (Natres). Een deel van de reservisten moest de lichte machinegeweren inleveren voor gewone geweren. De machinegeweren gingen naar militairen in Uruzgan.Dat schrijft staatssecretaris Jack de Vries (CDA) aan de Tweede Kamer.
De ‘actieve reserves’ bestaan uit circa duizend mensen, die hun werk als reservist vaak doen naast een baan in de burgermaatschappij. Ze worden onder meer ingezet bij het bewaken van ontruimde gebieden en bij rampenbestrijding. Volgens De Vries zijn de verouderde middelen grotendeels te wijten aan de missie in Uruzgan. Die trekt „een extra zware wissel” op het materieel dat „harder slijt dan aanvankelijk werd ingeschat. Er moest daarom een beroep worden gedaan op onder meer de wapens van de Natres.” Ook zijn radio’s en portofoons „technisch verouderd”, aldus De Vries. Daardoor vallen de apparaten uit of is het zendbereik gering.
Over het algemeen vindt De Vries de operationele gevolgen „aanvaardbaar” en spreekt hij van een „hoge inzetbaarheid” van de reserves. Als de missie in Uruzgan ophoudt, krijgen de reservisten hun machinegeweren weer terug.
Om de missie in Uruzgan te kunnen financieren, moest Defensie eerder al materiaal verkopen. Ook worden er minder oefeningen gehouden om geld te besparen. Vorig jaar kreeg het defensiepersoneel de mededeling dat eten in de kantine duurder wordt om de missie te betalen. Een marinemedewerker schreef onlangs in een brief aan de vakbond dat soldaten steeds vaker de kantine mijden. In plaats daarvan kopen ze eten bij de supermarkt. Hij schreef: ‘Het is een vreemde gewaarwording om jonge marinemensen in uniform boodschappen te zien doen. (...) Ik geloof niet dat onze Jack (De Vries, red.) dit bedoelde met meer uniformen in het straatbeeld.’
Hoeveel kost de missie? En hoeveel soldaten worden in Uruzgan ingezet? Alle cijfers op een rijtje.
Door Maarten van der Schaaf
Duur missie
Nederland heeft de NAVO-partners toegezegd twee jaar de leiding te zullen nemen over de ISAF-wederopbouwmissie in Uruzgan. De missie begon op 1 augustus 2006 en duurt tot de zomer van 2008.
Aantal militairen
In totaal dienen 1.800 militairen in Afghanistan. In Uruzgan zijn 1.300 militairen gelegerd (1.000 op de bases in Tarin Kowt en 300 in Deh Rawod), in Kandahar 300 en nog eens 200 in het ISAF hoofdkwartier in Kabul.
Kosten missie
De Nederlandse missie in Uruzgan kost inmiddels 800.000 euro per dag (stand 25 mei 2007). Voorafgaand aan de twee jaar durende missie werden de kosten van de totale operatie geschat op ongeveer 340 miljoen euro. De missie begon op 1 augustus vorig jaar. Nu, tien maanden later, heeft Defensie zijn begroting al met 240 miljoen bijgesteld naar 580 miljoen euro.
Materieel: de grootste kostenpost
PATRIA XA-188 GVV Kosten: 1,9 miljoen euro
De Patria is een gepantserd voertuig voor vredesoperaties en bedoeld voor transport van personen en/of materieel en voor het rijden van patrouilles. De Patria heeft een topsnelheid van 95 km/u, kan hellingen nemen tot maximaal 60 graden, is inzetbaar bij zowel arctische als tropische temperaturen en kan door maximaal 1,5 meter diep water rijden.
PANTSERHOUWITSER 2000 Kosten: 7 ,8 miljoen euro per stuk
De Pantserhouwitser 2000 is het zwaarste kanon dat Nederland tot zijn beschikking heeft in Uruzgan. Het zwaar geschut kan doelen op een afstand van tussen de 30 en 40 kilometer uitschakelen en weegt 60 ton.
BUSHMASTER 2000 Kosten: tussen de 0 ,8 en 1 miljoen euro per stuk
Speciaal voor de missie in Afghanistan is dit gepantserd patrouillevoertuig aangekocht. De ,,Dutch Bushmaster'' kan worden ingezet als het dreigingsniveau te hoog is om te patrouilleren in een open licht voertuig. De Bushmaster biedt bescherming tegen kleine kaliberwapens, anti-tankmijnen, mortiergranaten en Improvised Explosive Devices (IED’s), zogenaamde bermbommen.
SPERWER Kosten: 2 ,5 miljoen euro per stuk
De Sperwer is een onbemand vliegtuigje dat realtime videobeelden maakt en doorstuurt naar het commandocentrum. De Sperwer wordt gebruikt voor het inwinnen van gevechtsinformatie in moeilijk toegankelijke gebieden. Begin dit jaar storten twee Sperwers in Afghanistan neer.
MORTIER 8 1MM L1 6 Kosten: onbekend
Dit mortier is een steilbaanwapen met gladde schietbuis, dat wil zeggen dat het wapen in een lange boog schiet. De Mortier 81 mm is geschikt voor verschillende typen munitie, zoals rook, licht en de snel ontploffende munitie brisant. Daarnaast is het ook mogelijk zogenaamde ‘slimme munitie’ te schieten, die gestuurd het doel volgt. Verder gebruikt Defensie in Afghanistan de YPR-765 rupspantservoertuigen, de Apache 64D en de Chinook (beide helikopters), F-16 straaljagers en Fennek verkenningsvliegtuigen. Militairen zijn standaard bewapend met halfautomatische geweren (de Diemaco C7 ŕ 1500 euro per stuk), Glock 17 pistolen (500 euro), Buck vechtmessen (150 euro), scherfgranaten en Flashbang aanvalshandgranaten (prijs onbekend).
Gesneuvelde Nederlandse militairen
Tot nu toe zijn negen militairen in Afghanistan omgekomen. Een overzicht:
26 juli 2006: Jan van Twist (47), een luitenant-kolonel van de Koninklijke Luchtmacht, en Bart van Boxtel (29), een sergeant van de Koninklijke Landmacht komen om bij een helikopterongeluk in de Afghaanse provincie Paktia. Er wordt uitgegaan van een ongeval onder slechte weersomstandigheden.
31 augustus 2006: Michael Donkervoort, een 29-jarige F-16- piloot komt om het leven als zijn toestel neerstort. Het ministerie van Defensie gaat uit van een ongeluk, de straaljager is voor zover bekend niet neergeschoten.
11 oktober 2006: Een Nederlandse militair (wiens naam niet is vrijgegeven) berooft zich van het leven met zijn dienstwapen. De man, een sergeant, werd dood aangetroffen door collega’s.
6 april 2007: Robert Donkers, een 33-jarige sergeant van de landmacht overlijdt door een ongeval met een Patria-pantservoertuig. De overige inzittenden blijven ongedeerd. Tijdens een patrouille bij het oversteken van een rivier kantelde de Patria door een wegverzakking.
20 april 2007: Cor Strik, een 21-jarige militair komt om het leven door een bermbom. Het is de eerste keer dat een Nederlander in Afghanistan sneuvelt als gevolg van oorlogsgeweld.
15 juni 2007: Timo Smeehuijzen, een 20-jarige Nederlandse militair komt om door een zelfmoordaanslag. Drie van zijn collega’s raken gewond door de autobom in het centrum van Tarin Kowt, dicht bij de Nederlandse basis. Ook vijf Afghaanse kinderen vinden de dood, dertien Afghanen raken gewond.
12 juli 2007: luitenant Tom Krist (24), die op 10 juli zwaar hoofdletsel opliep bij een zelfmoordaanslag in Uruzgan, overlijdt in het ziekenhuis in Nederland aan zijn verwondingen overleden.
Afghaanse slachtoffers
Volgens het hoofd van de provincieraad van Uruzgan zijn er begin juni 2007 60 burgers gedood. Als de cijfers bevestigd worden, gaat het om een van de grootste aantallen burgerdoden die tijdens gevechten van de NAVO-stabilisatiemacht ISAF of de Amerikaanse missie Enduring Freedom zijn gevallen.
In oktober 2006 werden 200 burgers gedood bij het grote NAVO-offensief Medusa in Kandahar, zo zei een Afghaanse mensenrechtenorganisatie. De NAVO sprak toen van twaalf burgerdoden, Afghaanse parlementariërs hielden het op 65. En eind april vielen in de westelijke provincie Herat 51 burgerdoden.
Het is vaak onmogelijk een onderscheid te maken tussen een onschuldige burger en een Talibaanstrijder. Dat is een gigantisch probleem voor ISAF.
De meeste burgerdoden vallen bij bombardementen. Volgens hoofd van de provincieraad Khan hebben Talibaan zich tijdens de gevechten in Chora verschuild in huizen, die later gebombardeerd werden. Een woordvoerder van het Nederlandse ministerie van Defensie wilde daarover alleen zeggen dat „veel gevechten in het stadje zelf plaatsvonden”. Aan de gevechten deden volgens hem ook lokale tribale strijders mee.
In 2006 vielen 4.000 doden bij geweld in Afghanistan. Dit jaar, nog niet op de helft, zijn er al 2.300 geteld (in beide jaren maakten Talibaanstrijders en andere opstandelingen het merendeel uit).
vakantieaanbieding rtlplaza
Mijn oog zal op u zijn
Gepubliceerd: 8 maart 2008 09:09 | Gewijzigd: 31 maart 2008 12:25
Brigadegeneraal Henk Morsink behoorde tot de eerste Nederlandse militairen in Uruzgan. Zijn zoon, luitenant Dirk Morsink, vertrok afgelopen week. Een tweegesprek over hun geloof, de Talibaan, en de film van Geert Wilders.
Joke Mat
In de nacht van maandag op dinsdag, rond twee uur, bracht brigadegeneraal Henk Morsink zijn oudste zoon naar een verzamelpunt in Garderen. Andere familie en vrienden hadden het weekend ervoor al afscheid genomen. Later die dag vertrok Dirk Morsink vanaf vliegveld Eindhoven voor viereneenhalve maand naar Uruzgan. Als plaatsvervangend commandant van de Bravo-compagnie (167 man) zal hij daar vechten tegen de Talibaan.
Voor Henk Morsink is Uruzgan bekend gebied. Hij leidde in 2006 de Deployment Task Force die de NAVO-missie voorbereidde. Enduring Freedom was toen nog gaande, de Amerikaanse oorlog tegen de Talibaan. Morsink had opdracht drie kampen te bouwen en te bevoorraden. Tijdens zijn missie vielen nog geen dodelijke slachtoffers aan Nederlandse zijde.
Sindsdien zijn er veertien doden gevallen. De laatste twee militairen kwamen begin januari om door ‘eigen vuur’. Anderen sneuvelden bij gevechten, ongelukken, bermbommen of zelfmoordaanslagen. De Talibaan dreigden vorige week de aanslagen tegen de Nederlandse militairen op te voeren wegens Fitna, de nog te verschijnen film van Geert Wilders.
„Ik heb de mannen vanmorgen gevraagd hoe zij dat zien”, zegt Henk Morsink dinsdagmiddag. „Ze verwachten dat de Talibaan de film zullen gebruiken voor propaganda. ‘Kijk die Nederlanders zijn niet te vertrouwen, die hebben geen respect voor jullie.’ Dat maakt het extra lastig werken. Het is al zo moeilijk met de bevolking in contact te komen.”
Hij denkt niet dat de militairen meer gevaar lopen. „Ze zijn goed voorbereid en getraind. Het maakt weinig uit of een zelfmoordenaar zich opblaast vanwege de film van Wilders, of omdat hij gehersenspoeld is door de Talibaan.” De vraag hoe hij denkt over Geert Wilders beantwoordt hij alsof het een vraag is over het plan van Geert Wilders. „Dat vind ik een dilemma. De vrijheid in Nederland is echt een groot goed. Ik heb veel schroom om te zeggen: maak maar niet, zend maar niet uit.”
Maar u vindt dat eigenlijk toch?
„Ik weet het niet. De vrijheid houdt ergens op. Maar als je dit verbiedt, moet je dat dan gaan doen bij iedere gek die iets roept?”
Anderhalve week eerder, in een werkkamer op de generaal Spoorkazerne in Ermelo waar zijn bataljon gelegerd is, draagt Dirk Morsink (25) het lichte desert-uniform dat hij in Uruzgan ook zal dragen. Het groene lapje met ‘ISAF’, zoals de NAVO-missie in Afghanistan heet, zit nog los in zijn tas. In de loop van het gesprek, rond een lage tafel met een thermoskan koffie, zal hij daar ook een bijbel uit halen. Vader en zoon zijn van huis uit gereformeerd.
Henk Morsink (51) proeft in Ermelo met enige weemoed de spanning van vertrek, zegt hij. In de kamers liggen overal tassen. Militairen schudden elkaar stevig de hand, ze zullen elkaar terugzien op de dag van vertrek. Morsink sr. werkt nu op de Defensiestaf van de commandant der strijdkrachten in Den Haag. Een bureaubaan. Zijn twee andere zoons zijn ook militair. De middelste gaat in augustus naar Uruzgan, de jongste is derdejaars op de Koninklijke Militaire Academie (KMA).
De generaal heeft niets van een ijzervreter. Hij is slank en jeugdig, met een zachte stem, licht Twents accent en een rustige uitstraling. Zijn zoon praat wat luider en is robuuster.
Voor beiden was ‘Uruzgan’ niet de eerste buitenlandse missie. Henk Morsink maakte in 1993 zijn eerste echte oorlog mee in Bosnië, na een halve loopbaan te hebben getraind voor het verdedigen van de Noordduitse laagvlakte tegen de Russen – de hoofdtaak van de Nederlandse krijgsmacht in de koude oorlog. Dirk Morsink diende in 2004 viereneenhalve maand in Irak. Hij was 22, „de jongste luitenant in de NAVO”. Als pelotonscommandant gaf hij leiding aan vijftig Nederlandse militairen. Ook begeleidde hij zo’n tachtig jonge Irakezen van de nieuw op te zetten militaire politie.
Ze zullen geduldig luisteren naar elkaars verhalen. De vader die achterblijft richt zich soms tot de zoon die vertrekt.
Hoe vindt u het dat uw zoon naar Uruzgan gaat?
Henk: „Ik vind het prima. Ik weet dat hij het graag wil en dat hij het kan. Een uitzending is een deel van je beroep, een deel van je leven. Ik heb ook vertrouwen in de organisatie van het bataljon, in de spullen die meegaan, in de serieuze manier waarop we als Nederlands leger kijken naar zo’n opdracht.”
In januari vielen twee doden als gevolg van ‘friendly fire’. Heeft dat uw vertrouwen niet ondermijnd?
„Áls daar fouten zijn gemaakt, vermindert dat hoogstens het vertrouwen in de eenheid die die fouten heeft gemaakt. Ik weet uit ervaring hoe pikkedonker het moet zijn geweest. Dat je niet eens je hand kunt zien als je hem uitstrekt. In zo’n situatie, waarbij je weet dat er Talibaan is, kan ik me de chaos voorstellen.”
Hoe gevaarlijk waren jullie eerdere uitzendingen?
Henk: „In Bosnië was ik ‘monitor’ van de Europese Unie. Ik was ongewapend en moest een spierwit tenue dragen - ik had een uniform van de marine geleend. Je moest heel herkenbaar zijn.” Met een lachje: „Zodat ze goed op je konden schieten.
„Het is pittig geweest. Mijn taak was via onderhandelingen de strijdende partijen tot rede te brengen. Toch werd je door beide partijen als doelwit beschouwd. Ik ben beschoten, gegijzeld, heb veel doden en gewonden gezien, massagraven geruimd. Alle ellende die oorlog is kwam in drie maanden voorbij. Ik heb het mede verwerkt door te getuigen bij het Joegoslaviëtribunaal, waar de schuldigen berecht zijn.”
Dirk: „In Irak reden we in open jeeps en Patria’s, een
Rtlplaza Home
interieur pagina
webwinkel pagina
vloeren-vloer pagina
advocaten juridische hulp
turkse-riviera-turkije rtlplaza
buitenparket-kunstgras rtlplaza
Asian Trade & Travel Page
Rtl-programma
teletekst-rtlplaza
|
|
|
|
